Büyüyüp Gezgin Olacağım

Büyüyüp Gezgin Olacağım

Dünya hâlâ yaşanılabilir bir yer mi ?İyi şeyler de oluyor mu burada ?

Hani sürekli paylaşıyoruz ya ‘… hatrına dönüyor şu dünya” diye..

Pek âlâ kim bu ”…” ?

Benim ”…” mı paylaşacağım sizlerle.

Cümlelerim zihnimden daha dağınık değil.

Umarım toparlayabilirsiniz benim yerime.

Varlığına şükredilesi insanlar var hayatında.

Gökyüzüne sıkışıp kalmış,yerinden kımıldayamayan dünyamın altına koydular ellerini.Birlikte kaldırdık,birlikte döndürdük yine dünyayı/dünyamı/çocukların dünyalarını.

Önce darmadağın olmuş benim dünyamı,daha sonra da Küçücük Kasaba’ya sıkışmış çok ‘Büyük Dünyaları’ döndürdük.

Birbirimizi tanımadan sadece bir Feysbuk paylaşımının altında toplandık.Sayamayacağımız kadar çok kitap topladık,oyun hamurları,renkli defterler,eldivenler ve daha o kadar çok şey ki …

Sadece sınıfımın kitaplığına iki,üç,beş kitap daha;ne olursa artık diye yazmıştım o paylaşımı.

Sonra ne mi oldu ?

Öğrencilerimizin,çocuklarımızın,umutlarımızın,kardeşlerimizin ihtiyacını karşılayabilecek o kadar çok /şey/ topladık ki.

Ben sadece kendi ihtiyacım olan kadarını aldım.Diğerlerini emek emek,hep birlikte sardık,listeledik,koliledik,arkadaşımızın evine en ufak bir yardım çağrısına koşmak için yerleştirdik.

Üstelik tüm bunları muhtaç olmadan,eğilmeden,bükülmeden,el etek öpmeden (Bilirsiniz ki bu devirde çok zordur bükülmemek).

Sadece kendi emeğimizle bir çok sese kavuştuk.Ve ben bugün bizim sınıfımız ile tanıştırmak istedim sizi.

Ailemden,kitap gönderen abi,ablalarından,hâyâllerden,yolculuktan,gezginlikten,dünyadan,

turlardan,trenlerden,otostoptan,hâyâlleri ideallere dönüştürüp onları bir sırt çantasına sıkıştırıp yollarda olmaktan bahsettim onlara.

Interrail’den …

Bizden …

Ailemizden…

Ve Mukaddes aldı eline boyalarını ”Ben de gezgin olacağım.”dedi.Sonra Hira ”Ben de” dedi.Sonra diğeri de …

Mustafa çıktı.”Öğretmenim onlar çok zengindir ama.” dedi.

Evet dedim,çok zenginler.Sen de çok zenginsin.

Çantan var mı Mustafa? 

‘Var Öğretmenim,annem yeni yıkadı;ama ditercan kokuyo” dedi.

Tamam dedim.

Çantan varsa zenginsin.

Çok mu konuştum yine ?

Aslında her şeyi Oğuz Atay’ın bir sözü ile özetleyebilirdim.

“Şu anda sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim.” dedi. “Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek: Seni tanıdığıma çok sevindim, kendi çapımda.”

Bizim dünyamızı döndüren,yardımcı olan tüm arkadaşlarım,

DenizliRail,Interrail ve tüm insanlııııııık !

Çok teşekkür ederim çok !

Benim ”…” sizsiniz.

Sizin hatrınıza dönüyor şu dünya be !

İyi ki ..

Comments

comments

Previous Büyüyüp Gezgin Olacağım
Next Evde Protein Bar Yapımı

0 Comments

No Comments Yet!

You can be first to comment this post!

Leave a Reply

You might also like

Interrail Turkiye Etkinlikleri 0 Comments

Kasımda kamp b’aşk’adır :)

Emrah Çelik‎ ‎Bilal Küçük Abdulkadir Avize Aysel Harputlu‎ Fatih Recep Yağiz Göktürk Şahin Sevgi Altunbaş Abdulkadir Avize‎ Bahar Yıldız Çiftci Burak‎ Emre Kantar Melih Nişancı‎ Sever Kum Burhan Kurt‎ Ertugrul

CampRail | Kamp ve Doğa Hayatı 2 Comments

En Güzel Fotoğraflarla 1 Ekim Bolu Kampımız | #BoluRail

ve sonunda Şirinler Köyü hayaline biraz daha yaklaştık.  Elinde cornucopia tutan, genç ve guzel bir kadin gibi oyle bi huzur ,oyle bi mutluluktu. 2 Gün boyunca hayatımıza kattıkları için #BoluRail ekibine teşekkür ederiz.